بازگشت به تاریکی
وقتی از بچگی عاشق داستان خوندن بودم همیشه یک چیز دیگر توجه مرا به خودش جلب میکرد ، اخر و عاقبت دیو ها و ادم بد های قصه که یا کشته میشدند و یا به جایی که از ان امده بودند برمی گشتند یعنی همان تاریکی
تنها چیزی که مرا اذیت میکرد این بود که انها خود نخواسته اند دیو باشند بلکه همان گونه افریده شده اند ، ذات انها تاریک است و هیچ دیوی دیگر نمیتواند ادم خوبی باشد مگر اینکه اهلی شود و وقتی اهلی شد در واقع ذاتش را پنهان کرده ولی تابش این نور تاریک همیشه از ذات اون نمایان است
دیو ها به سمت تاریکی میروند تا انجا در ان “پایان” که خود یک بخش بی نهایت است ادامه زندگی خود را بگذرانند ، بدون اینکه کسی به انها اهمیت بدهد که اخر و عاقبت این ها پس چه خواهد شد ، این ذات انهاست که بد باشند ولی شاید بعضی وقت ها خودشان نخواهند
پایانی که همه در انسو تا آخر عمر با خوبی و خوشی زندگی میکنند اما این سو … خب چه کسی اهمیت میدهد که …
…