زیرنویس Wrongfully Accused (1998) مناسب AMZN.WEB

خب من یکی از طرفدارای لزلی نیلسون هستم واقعا بازیگر طنز قوی هستش ، امروز نشستم فیلم Wrongfully Accused (1998)  که یه هجویه برای فیلم فراری رابرت ردفورد هستش ببینم دیدم زیرنویس هم هماهنگ نیستش و هم ترجمه ش فاجعه س خب من زیرنویس رو هماهنگ کردم 17 ثانیه تنظیم میخواست بعدم ترجمه ها رو تا جایی که حوصله داشتم بهتر کردم

دانلود از اینجا

Wrongfully.Accused.1998.1080p.AMZN.WEB-DL.AAC.2.0.H.264-PiRaTeS

در اینجا در باب پیدایش ارگنا خواهیم نوشت

در آغاز تاریکی بود و نیستی، فقط آن‌دو و هزاران سال سکوت که ادامه داشت، حجم لایتناهی ان دو پس از میلیاردها سال به حرکت درآمد و از آمیزش این دو که بس قدرتی بودند عظیم هر چه بود و نبود از بین رفت و در آخر هستی بوجود آمد و هر صفتی که بود نیکی و بدی و حسد و جوانمردی و برکت و صبر و دانش و حیله و نفرت و … جمله ستارگان از برخورد آن‌دو و نیز النتار و هام دو برادر دو ثمره هستی نه نخستین و شاید نخستین که قبل از انان بودند و از بین رفتند و ماندند. هستی و هر چیزی که وجود دارد نیز بوجود آمد.

اما باز همه جا سکوت بود برای میلیون ها سال پیکر آنها کامل نبود و در فضای هستی سیر میکرد معلق و مغروق و ناآگاه . تا اینکه هر صفتی که بود جذب بدن آن دو میشد

الان که دارم این پست رو مینویسم مالزی هستم! شهر کوالالامپور

بعضی وقتا ناآرامی و آشوب داخلی میکنم ، ۱۰ روز چین بودم در سفر انگار که میخواستم از ایران فرار کنم

نمیدونم منشا این طوفان درون کجاست که آروم نمیگیره ، فکر میکردم سفر درمانش هست ولی انگار نه !

بعضی وقتا فکر میکنم اگر در خانواده آرامش نداشته باشی در هیج جای دیگری پیداش نخواهی کرد ولی وقتی به آدمایی نگاه میکنم که خانواده پرجمعیت وبعضا پر تنشی دارن ولی در زندگی آرامش دارن میفهمم این مسئله از درون ادم نشات میگیره ! عین یک چشمه که می‌جوشد و آرومت میکنه

من همیشه بی‌قرارم فکر میکردم اگر از چین بیام مالزی استراحت کنم بهتر میشم!

شرایط مملکت هم بی‌تقصیر نیست ! قضیه همون خونواده‌س در مقیاس بزرگ‌تر

بعضیا با سفر کردن آروم میشن

بعضیا با کمک کردن به دیگران

بعضیا با بودن در کنار کسایی که دوسشون دارن

و من هنوز نفهمیدم من چطور آرامش پیدا میکنم؟!

ولی در نهایت اینکه نباید تسلیم شد، باید مبارزه کرد با هر چی با شرایط با این چیزی که توی مغزت هست تا بالاخره پیروز بشی و میتونی!

یکی از رفقا کامنت گذاشته لود رفتی یا هنوز هستی؟! گفتم یه مطلبی بنویسم که چرا نرفتم و هنوز هستم

فکر مهاجرت همیشه توی سرم بود! یادمه ۱۱ ۱۲  سالم بود به دروغ به رفقام میگفتم من آمریکا رفتم ۵ ۶ سالگی

بابام یه پسرعمه داره که خودش و خانواده‌ش آمریکا بودن و همیشه وقتی میدیدمش و فرصتی دست میداد ازش درمورد آمریکا سوال میپرسیدم

بچه هاش و بچه‌های خواهرش هم آمریکا بودن، یادمه میگفت که باجناقش یه زمین چند هکتاری توی آمریکا داره و مزرعه داره و …

یادمه هیچوقت به مهاجرت تحصیلی نمیتونستم فکر کنم یعنی تلاش واقعی نمیکردم!

درس تجربی که خونده بودم توی دانشگاه نتونستم ادامه بدم یعنی دانشگاه نرفتم ! تجربی رو هم دوس نداشتم از اول دنبال سینما و نویسندگی و کارگردانی بودم

بخاطر همین رفتم دنبال انجمن سینمای جوان

( نکته اینکه ما یه خونواده متوسط هستیم ، بنیه مالی قوی نداشتیم که بخوایم با پول کارمون رو راه بندازیم )

وقتی خونواده متوسطی یعنی نه اونقدر فقیری که از آرزوهات دست بکشی و نه اونقدر پولدار که به آرزوهات برسی

خلاصه بعد ۲ سال مدرک سینمای رو گرفتم و تاکید پدرم این بود که این مدرک معتبر باشه یعنی جهانی چون بعضی کشورا اگر این مدرک رو قبول داشته باشن میتونی بری اون کشور یه دوره کوتاه مدت فیلم سازی یا همچین چیزی برداری و بعدش یطوری دستت رو بند کنی اونجا

سال ۹۳ که اومدم تهران تا یه مدت پیج اینستاگرام خرید و فروش میکردم یادمه یکی از مشتریام یه پیج میخواست برای بند موسیقیش جوون بود ولی یه طبقه از یکی از پاساژهای قوی توی لاله زار رو اداره میکرد که مربوط به صنعت برق بودش، خلاصه اون پیج قبلی بندش رو که دیدم که توی پیج شخصیش بود دیدم توی آمریکا هم رفت و آمد داره ، اینستاگرام تازه اومده بود فک کنم!

یادمه سال‌های ۹۵ ۹۶ بود نشسته بودم وبلاگ های بلاگفا رو میخوندم این وبلاگ ها خاطرات مهاجرت کسایی بودش که  سال‌های ۸۸ و ۸۹ از کشور رفته بودند

یادمه یکیشون خاطرات یه نوجوان بود رفته بود کانادا ، خیلی خوشحال میشدم وقتی میدیدم که موفق شدن و تونستن خودشون رو برسونن اونور

ولی یکی از وبلاگها عجیب بود یه جوون که نوشته بود از چندباری که رفته برای مصاحبه و افسر پرونده که یه سیاه‌پوست بوده اینو رد میکرده ، همیشه تو فکر این بودم که اون بنده خدا تونسته بره بره یا نه!

یه شبی از این شب‌هام شدید حالم گرفته بود که هر طور شده باید منم برم و دارم توی این مملکت خفه میشم

یادمه دنبال راه‌های مهاجرت از سرمایه‌گذاری بودم که یکیش فک کنم ویزای e2 و e5 بودش اون موقع دلار حدود ۴۲۰۰ بود و ویزای سرمایه‌گذاری آمریکا نزدیک ۲۰۰ هزار دلار یعنی با خودم فکر میکردم اگر بتونم ۸۰۰ میلیون جمع کنم میتونم برم، یادش بخیر چه روزایی که وقتی پولی گیرم میومد ضرب و تقسیم میکردم که چقدر دیگه لازم دارم تا ۸۰۰ میلیون رو جور کنم

اون‌سال ها هر بار لاتاری شرکت میکردم و هر سال با جمله YOU HAVE NOT BEEN SELECTED روبرو میشدم!

تا اینکه ترامپ اومد و کلا بیخیال شدم از مهاجرت

این وسط شرکت‌های حروم‌زاده ایرانی هم زده بودن تو کار کلاهبرداری از طریق ویزای eb3 ، این ویزای کارگری آمریکاست که به ایرانیا نمیدن ، شرکتای ایرانی میومدن میگفتن ما براتون میگیریم مثلا میگفتن کل پروسه ۲۰۰هزار دلار میشه شما ۵۰۰ دلار بدید براتون استارت بزنیم این صرف هزینه های پرونده و … میشه کل پروسه هم ۴ ۵ سال طول می‌کشه

یارو هم میگفت ۵۰۰ دلار چیزی نیست کخ حالا من میگم ۵۰۰ ولی دیدم تا ۴۰۰۰ دلارم از ملت تیغ میزدن ، نهایت ملت میخوردن به تراول بن و … و پرنده به جایی نمیرسید بعد ملتم یادشون رفته بود که موقع امضای قرارداد شرکت جایی تو بندا نوشته که آره مسولیتیدر قبال محدودیت‌های این مدلی نداره!

گذشت و سال ۴۰۳ رسید آخرین سال بایدن همینطوری که توی اینترنت میخوندم هر روز مناظره بین ترامپ و بایدن سر موضوع پناهجویان بود و من با خودم فکر میکردم که یه ایرونی هم ممکنه از این طریق بره ولی هیچ موقع جدی روش فکر نمیکردم

تا اینکه یه روز توی خبرها دیدم ۲۳ تا قزوینی از ونزوئلا رفتن و پیاده و زمینی با اتوبوس و قطار خودشون رو رسوندن آمریکا نشستن لب مرز منتظر مرزبانی آمریکا

بعد چند روز هم دیدم یه کاربری به اسم فیموس حاجی هی کلیپ میزاره توی اینستاگرام که میخوام از برزیل گیم بزنم به آمریکا

گیم زدن چیه ؟ Game همون بازیه که پناهنده‌ها و اینایی که حرفه ای مرز رد میکنن به مهاجرت این مدلی میگن GAME چون هر کشوری که بگیرتت پست میده کشور قبلی یا شهر قبلی و عین گیم میسوزی و میای عقب

خیلیا تخصصی گیم میزنن مسیر رو یاد بگیرن مسیر رو بفروشن یا بقیه رو پولی راهنمایی کنن مثلا توی جنگل‌های یونان و ایتالیا و …

یه اصطلاح دیگه هم داریم : خودانداز یا خویش انداز ، یعنی کسی که تنهایی و بدون قاچاقبر گیم میزنه و فقط از راهنمایی کسایی که قبلا رفتن استفاده میکنه

رفتم توی یوتیوب کلیپای فیموس حاجی رو ببینم دیدم زیرش یکی دو تا گروه تلگرام معرفی کردن رفتم عضو شدم دیدم اره مردم دارن گیم میزنن از برزیل

اونوقتا پروازهای ونزوئلا بسته شد بود، از شانس من هم پاسپورتم سفارت برزیل بود برای ویزای برزیل و البته فستيوال تومارولند

منم تصمیم گرفتم اگر ویزام در بید بپیچم برم سمت آمریکا ، اما هیچوقت ویزام در نیومد، سفارت برزیل که فله ای ویزا میداد گرا دستش اومده بود که جریان چیه و بخاطر همین ویزاها رو یکی در میون رد میکرد منم ویزام جزو ردیا بود

خلاصه که الان که دارم این مطلب رو می‌نویسم هنوزم ایرانم

چه میشه کرد

ای عاشقان ای عاشقان زنجیر پای خود منم
تن خسته ام همچون شرر شوق فنای خود منم
راه گریز از این قفس بر من نمی بندد کسی
بر پای تاول دیده ام بند وفای خود منم
آئینه چشمان او صد رنگ بازی میکند
گر من سیه روزم بدان رنگ بلای خود منم
چشم امید از یاری یاران جانی بسته ام
در خلوتی بی مدعا دست بدعای خود منم
در بی نیازی های من همت اگر نازد روا
در خلوت بی خویشتن درد آشنای خود منم

ترانه ای از هما میرافشار

بعد از هزاران سال  من هم فیبر نوری گرفتم ! از مخابرات

یادش بخیر یا نخیر 

اولین روزهایی که وصل شدیم به اینترنت 

اون موقع ها فیبر نوری نبود 😀 ، کارت اینترنت بودش 

چه دوران سیاهی بود با رضالت و بدبختی پول جمع میکردیم کارت اینترنت میگرفتیم با سرعت 56K تازه هین 56 k هم لاکچری بود و من نهایت سرعت 32 کیلو رو دیدم

حالا بماند که توی اون دوران یه کد پیدا کرده بود از این ها که الان اسمش یادم نیست ولی پیش شماره های 9092 و خلاصه بعد 1 2 ماه استفاده کردن 400 هزار تومن پول اینترنت اومده بود روی خط تلفن

البته بعش دیگه رفتی روی ADSL تا هین شنبه دیروز پریروز که بالاخره فیبر نوری ماهم وصل شد و ما هم قاطی آدم ها شدیم 

زیاد علاقه ای به یاداوری گذشته ندار

الان واقعا حوصله اینکه یه PS 5 بخرم و با این اینترنت زیبا و پرسرعت بازی کنم رو ندارم 

وقت کنم یه مطلبی در مورد بزرگ شدن بنویسم اینجا

اینا نظرات شخصی منه ، من نه کارشناسم نه ادعایی دارم یه سری چیزا و تجربیاتم رو مینویسم بمونه يادگار

فک کنم یکی از همین مضایا و معایب بزرگ شدن ه الزایمر و فراموشی باشه

راستش وقتی ایده این مسئله به ذهنم رسید نشسته بودم در بحر عمیق تفکر غوطه ور شده بودم

با خود فکر میکردم آدم چشم بهم میزنه بزرگ میشه ، تا 30 سالگی بزرگ شدن برات معنای خاصی نداره البته برای امثال ماها که از بچگی کار سخت نکردیم ، وگرنه خیلی ها از 15 سالگی بزرگ میشن ولی در کل مسئله اینه که یهو بخودت میای میبینی که همه چی دور و برت رنگش عوض شده و مسئولیت ها اومده جلو

نگاه ملت بهت عوض شده و باید ببینی که قراره چیکار کنی ؟ گلیم خودت رو از اب بکشی بیرون یا نه

یهو بخودت میای میبینی دیگه اون قوه تخلیت مثل سابق نیستش ، صدای اضافی آزارت میده! حوصله بحث و دعوا با کسی نداری و این ها همه نشانه بزرگی هستش ، هر چی بزرگتر میشی احتمالا دنبال خلوت بیشتری برای خودت هستی و …

بنظرم بزرگترین نشونه بزرگ شدن رها کردن و بی خیال شدنه ! آره ! بعضی وقتا باید بی خیال بشد و بگذرید از چیزی که فکر میکنید حقتون هستش ولی بهر طریقی از دستش میدید ، زیاد به یک چیز دل نبندید

زندگی یه جاده هستش و شما همه ش دارید درش جلو میرید ، یه کوله پشتی هم پشتتونه ! پس بارتون رو سبک کنید ! لازم نیست از گذشته هر چیزی رو داخل این کوله بزارید و پیشرفتتون رو کند کنید ! چنتا درس عبرت و تجربه کافیه

قدیم یه ایده تو ذهنم بود به اسم داستان شیکاگو

دو تا خلافکار ایرانی و یه خلافکار عرب سنی که توی شیکاگو بزرگ میشن

داستانشون رو از بچگی روایت میکردمش

میخواستم اول شخص و سوم شخص بنويسم

بهروز و یوسف

داستان در سال‌های ۱۹۸۰ میگذشت

بهروز ایرانی که پدرش بعد از جنگ جمع میکنه و خودش رو از کانادا قاچاقی رسونده بوده آمریکا

یوسف از اردن که از آرژانتین با پدر و مادرش اومده بوده آمریکا

پدر یوسف در مسیر توی مکزیک کشته میشه و عموش که تو شیکاگو بوده اون و مادش و خواهر کوچیکش رو میاره شیکاگو

دنیا اتفاقات خوب و بد زیاد داره ، نامردی میبینی ، خیانت میبینی ، قدرنشناسی میبینی

اما یک مرد سرش رو بالا میگیره و به مسیرش ادامه میده

هیچ چیز جلوی یک مرد رو وقتی میخواد به سمت هدفش بره نمیگیره!

خب این بخش از داستان هنوز در زمان توی مینار یعنی روستای محل زندگی آیرن و آرنا میگذره

صبح زود زمستانی بود برف نازکی روی علف‌های سبز را گرفته بود و هوا ابری و در انتظار بارش مجدد.

از دودکش‌های خانه‌های روستا دود بیرون میامد و خبر از این میداد که اهالی در حال تدارک صبحانه هستند، هاوین و آرنا به همراه خانواده دور سفره‌ای در آشپزخانه خود نشسته بودند و مادر در حال آماده کردن صبحانه بود تخم مرغ نیمرو و نان و پنیر  مربا .

هاوین چانه‌اش را خاراند و گفت ، هوم ! امروز روز عجیبی است 

مادر که انگار نشنيده بود گفت : بله؟ 

هاوین تکرار کرد روز عجیبی است !

چطور؟

تا صبح کابوس رهایم نکرد

چه کابوسی؟

چاه! تا صبح هزار بار در چاه افتادم هر بار از خواب پریدم مجدد در چاه دیگری میفتادم ! لعنتی

در حال خوردن چند لقمه از ابگوشت دیشب بود که ناگهان صدای زنگ خطر در روستا به صدا درآمد

زنگ های متمادی از چند جهت که قطع نمیشد

هاوین گفت به حق الته‌آر ( نام خدا در شمال ارگنا ) چه شده است ، بلند شد و لباس پوشید و شمشیرش را از اویز کنار در برداشت و بیرون رفت

آرنا هم پشت سر او به بیرون دوید

در شمال غرب موقعیت روستا جایی که زمین ارتفاع میگرفت تا به جنگل نزدیکتر شود ولی هنوز علفزار بود مردم روستا جمع شده بودند.

ویراز روی حیوانی خم شده بود ، هاوین نزدیک‌تر رفت ، هنیر انجا بود تا هاوین را دید گفت : بیچاره گوساله بدشانسی آورده

گوساله‌ای روی زمین افتاده بود که شکمش دریده شده و محتوی شکمش بیرون ریخته بود . چشمان گوساله را درآورده بودند و گلوی آن بریده شده بود. مگس ها میهمانی مفصلی برای خودشان گرفته و در حال وزوز کردن روی جنازه گوساله بودند

ویراز گفت : این حیوان از مزرعه رومین است ؛ من خود انرا به دنیا آوردم

رومین پیرمرد بور و قدکوتاهی بود که موقع راه رفتن میلنگید خودش میگفت که در کودکی گرگ پایش را گاز گرفته است ،

داشت لنگان لنگان از سربالایی بالا میامد.

هاوین گفت چه شده است ؟ این حیوان چه بلایی سرش آمده؟ حنیر گفت امروز صبح پیدایش کرده اند ۲ ساعت پیش معلوم نیست چه بوده

یکی از بین جمعیت گفت : یحتمل کار گرگ ها بوده ! یکی دیگر گفت شاید هم پلنگ !

هاوین روی گوساله خم شد و نگاهی به ان انداخت ! و زیر لب گفت گرگ؟ گوساله؟ ( هاوین همیشه عادت داشت موقع فکر کردن با خودش حرف بزند )

حنیر زیر چشمی نگاهی به هاوین انداخت ، هاوین گفت : گرگ نمیتواند همچین بلایی سر این جانور بیاورد شاید حیوان قوی‌تری بوده است.

گرگ یا پلنگ چه نیازی به چشمان این حیوان داشته اند. شکمش را دریده و آنرا در اینجا ول کرده اند.

رومین خودش را رساند و مردم را با دست عقب زد چهره‌اش غمگین و نگران بود و با ناراحتی گفت گوساله بیچاره‌ام حیوان بیگناه ! کدام جانوری این را به این روز انداخته است!

استاد موتس که تا این لحظه نفس زنان داشت سربالایی را با کمک ایرن که دستش را گرفته بود بالا می‌آمد هنوز نرسیده طوری که بقیه بشنوند گفت : این کار تاگروش است!

صدا همهمه ای از روی ترس بین مردم طنین انداز شد ، چشم‌ها ترسیده بود و زبان‌ها بند امده بود

همه چند قدم از حیوان دور شدند.

یکی از اهالی روستا گفت : پیرمرد دچار توهم شده است ! هه تاگروش اصلا وجود ندارد

یکی دیگر گفت : این داستان‌ها برای ترساندن بچه‌هاس

این حیوان را راهزن‌ها و ارازل اوباش به این روز انداخته اند تا مردم را بترسانند!

موتس گفت : نه ، چیزی قویتر و شیطانی تر از چنتا اراذل و اوباش این بلا را سر این حیوان انداخته‌اند. انها می‌خواستند ما را بترسانند بله ولی این یک ترس معمولی نیست ! باید هشیار شویم !

حیوان را برگردانید ! وقتی جنازه حیوان را برگرداندند در سمت دیگر حیوان جای پنجه بسیار قدرتمندی معلوم شد که تاکنون زیر حیوان مخفی شده بود ، این پنجه برای هیچکدام از اهالی آشنا نبود دندهای حیوان مثل چوب های ریز و کوچک درهم شکسته بود .

هاوین گفت من نظری دارم ! ما باید چند برجک کوچک نگهبانی بنا کنیم در چهارگوشه منطقه تا اگر اتفاقی افتاد .

( حفظ امنیت مینار بر عهده گروهی بود به سر دستگی آبان ، ساکن  پایین دست روستا که پرجمعیت‌ترین قبیله ساکن مینار بودند تونو و میریزیو ، اردن ، سرافین ، دارین  ۵ پسر آبان بودند که در کنار او عضو گروه گزمه ها بودند به همراه پسرعمو ها و بقیه فامیل گروهی ۱۵ نفری تشکیل داده بودند )

تونو در جمع حضور داشت ، هاوین پرسید : آبان کجاست؟

تونو پاسخ داد : او برای سرکشی به روستای مادریم ( رومین ) رفته است ، تا ظهر برمیگردد

رومین روستایی کوچک در جنوب غرب مینار است که نهایت پیاده ۳۰ دقیقه از مینار فاصله دارد .

هاوین گفت چند ساعت دیگر در قهوه‌خانه  لوبیس جمع میشویم تا تصمیم بگیریم . حالا برگردیم سر و کار زندگی خودمان

یکی پرسید پس جنازه حيوان چه میشود؟

استاد موتس گفت : آنرا آتش بزنید چاره ای جز این نیست

چند دقیقه بعد هیزم زیادی جمع کردند و وقتی داشتند از تپه پایین میامدند هنوز آتش روشن بود.

در هنگام پایین امدن از تپه استاد موتس رو به هاوین گفت : بیا و به این پیرمرد در پایین امدن کمک کن

هاوین بازوی استاد موتس را گرفته بود و داشتند آرام تپه را پایین میامدند که استاد موتس طوری که کسی صدایش را نشوند انگار که دارد با خودش زمزمه میکند گفت : میخواستند ما را بترسانند ولی نه ترس معمولی ؛ آنها میخواهند ما این منطقه را ول کنیم ( استاد رو به هاوین برگردانده بود چشمانش برق میزد و انگار حاضر بود با جانش گفته خودش را تضمین کند سرش را تکان داد ) میخواهند مارا بیرون کنند

اره خواهر من برادر من شانس وجود داره ، هم خوب هم بد

دنیا هیچ امضایی به من و شنا نداده که طبق مراد ما باشه!

دنیاس دیگه یکی ممکنه امروز از بانک ۱۰۰ میلیارد پول برنده بشه ، فرداش بهش خبر بدن که ۲ ماه بیشتر زنده‌ نیستی

یکی یادمه دو سال پشت سرهم ۲بار ماشین برد تو قرعه کشی بانک هیچ اتفاق بدی هم براش نیافتاد و نوش و خرم به زندگیش ادامه داد

تکلیف چیه؟

بنظرم تو باید شانس رو نادیده بگیری و تلاش خودتو بکنی ! شانس بعضی وقتا تو ۱۰ قدمی ماست بعضی وقتا تو ۱۰۰ قدمی ما ! یعنی چی؟ یعنی باید راه بری بری جلوتر تا شانست رو پیدا کنی

اگه پیداش نکردم چی؟ هیچچی مسیر دوم یعنی تلاش سخت رو انتخاب کن

من توی این وبلاگم ۲ ۳ بار توضیح دادم ، شانس اصلی من همیشه جلوی چشم بود در واقع اسمش شانسه همه‌ش تلاش بوده ولی ۵ ۶ سال ندیدمش چون مغزم کج کار میکرد ولی بالاخره دیدمش

قدیم یه داستانی بود به اسم من گرگ را دیدم پیداش نمیکنم ولی موضوعش جالب بود

چوپونی که میدید یکی از بزهای گله‌ش هر روز ناپدید میشه

تو مایه‌های یکی روبهی دید بی دست و پای