وقت کنم یه مطلبی در مورد بزرگ شدن بنویسم اینجا

اینا نظرات شخصی منه ، من نه کارشناسم نه ادعایی دارم یه سری چیزا و تجربیاتم رو مینویسم بمونه يادگار

فک کنم یکی از همین مضایا و معایب بزرگ شدن ه الزایمر و فراموشی باشه

راستش وقتی ایده این مسئله به ذهنم رسید نشسته بودم در بحر عمیق تفکر غوطه ور شده بودم

با خود فکر میکردم آدم چشم بهم میزنه بزرگ میشه ، تا 30 سالگی بزرگ شدن برات معنای خاصی نداره البته برای امثال ماها که از بچگی کار سخت نکردیم ، وگرنه خیلی ها از 15 سالگی بزرگ میشن ولی در کل مسئله اینه که یهو بخودت میای میبینی که همه چی دور و برت رنگش عوض شده و مسئولیت ها اومده جلو

نگاه ملت بهت عوض شده و باید ببینی که قراره چیکار کنی ؟ گلیم خودت رو از اب بکشی بیرون یا نه

یهو بخودت میای میبینی دیگه اون قوه تخلیت مثل سابق نیستش ، صدای اضافی آزارت میده! حوصله بحث و دعوا با کسی نداری و این ها همه نشانه بزرگی هستش ، هر چی بزرگتر میشی احتمالا دنبال خلوت بیشتری برای خودت هستی و …

بنظرم بزرگترین نشونه بزرگ شدن رها کردن و بی خیال شدنه ! آره ! بعضی وقتا باید بی خیال بشد و بگذرید از چیزی که فکر میکنید حقتون هستش ولی بهر طریقی از دستش میدید ، زیاد به یک چیز دل نبندید

زندگی یه جاده هستش و شما همه ش دارید درش جلو میرید ، یه کوله پشتی هم پشتتونه ! پس بارتون رو سبک کنید ! لازم نیست از گذشته هر چیزی رو داخل این کوله بزارید و پیشرفتتون رو کند کنید ! چنتا درس عبرت و تجربه کافیه

دنیا اتفاقات خوب و بد زیاد داره ، نامردی میبینی ، خیانت میبینی ، قدرنشناسی میبینی

اما یک مرد سرش رو بالا میگیره و به مسیرش ادامه میده

هیچ چیز جلوی یک مرد رو وقتی میخواد به سمت هدفش بره نمیگیره!

اره خواهر من برادر من شانس وجود داره ، هم خوب هم بد

دنیا هیچ امضایی به من و شنا نداده که طبق مراد ما باشه!

دنیاس دیگه یکی ممکنه امروز از بانک ۱۰۰ میلیارد پول برنده بشه ، فرداش بهش خبر بدن که ۲ ماه بیشتر زنده‌ نیستی

یکی یادمه دو سال پشت سرهم ۲بار ماشین برد تو قرعه کشی بانک هیچ اتفاق بدی هم براش نیافتاد و نوش و خرم به زندگیش ادامه داد

تکلیف چیه؟

بنظرم تو باید شانس رو نادیده بگیری و تلاش خودتو بکنی ! شانس بعضی وقتا تو ۱۰ قدمی ماست بعضی وقتا تو ۱۰۰ قدمی ما ! یعنی چی؟ یعنی باید راه بری بری جلوتر تا شانست رو پیدا کنی

اگه پیداش نکردم چی؟ هیچچی مسیر دوم یعنی تلاش سخت رو انتخاب کن

من توی این وبلاگم ۲ ۳ بار توضیح دادم ، شانس اصلی من همیشه جلوی چشم بود در واقع اسمش شانسه همه‌ش تلاش بوده ولی ۵ ۶ سال ندیدمش چون مغزم کج کار میکرد ولی بالاخره دیدمش

قدیم یه داستانی بود به اسم من گرگ را دیدم پیداش نمیکنم ولی موضوعش جالب بود

چوپونی که میدید یکی از بزهای گله‌ش هر روز ناپدید میشه

تو مایه‌های یکی روبهی دید بی دست و پای

هر موقع حالت بد بود شنا برو ، من هر موقع حالم بد گرفته‌س شنا میرم ، دو تا دسته شنا گرفتم شنا میرم

دیدی اثر نکرد ادامه بده اونقدر شنا برو که فراموش کنی

همه چیز تو مغز من و تو هستش چیزی فراتر نیست ، ۹۰ درصد مواقع اصلا قرار نیست چیزی به ما اسیب بزنه ، فقط داریم در موردش فکر میکنیم

حالا چطوری از فکرش بیایم بیرون؟ ورزش شنا یا دوچرخه یا هر چیزی

قدیم هر اتفاقی میافتاد خیلی توی فکر فرو می‌رفتم شاید روزها ذهنم رو مشغول میکرد

فکر میکردم لیاقت من بهتر از اینه ، باید چیکار میکردم این اتفاقا نمی‌افتاد

ولی بعد یه مدت بخودم گفتم هر اتفاقی میخواد بیافته

خوب یا بد!

هر چی شد میشه سوخت پیشرفتم ، خوب بد مثبت منفی هر چی شد میسوزونمش و به عنوان سوخت قطارم استفاده میکنم و میرم جلو

اتفاقای خوب و بد هنوزم داره میافته ولی دیگه زیاد ناراحتم نمیکنه

باعث پیشرفتم میشه

این مسئله برای همه‌مون پیش میاد فک کنم ؛ من تنها نیستم برای شمام قراره پیش بیاد ، شمام بهتره همین کارو بکنی

بعد مدت‌ها گفتم بنویسم

باور بفرمایید که این بنده حقیر سراپا تقصیر دوست‌دارم قلم بزنم ولی بعضی وقتا نه انگیزه‌ش رو دارم نه حوصله‌ش رو

واقعیت اکثر مواقع ذهنم پریشان و درهم برهم هستش هستش ، رشته افکار گسسته و قاطی پاطی میشه و نمیدونم از کجا شروع کنم

کلا برای پول درآوردن اولین جیز انگیزه هستش

نمیدونم شما سریال ” کت جادویی ” رو یادتون میاد یا نه ؛ بهزاد فراهانی و رامبد جوان بازی کرده بودن

یه کت بودش که هر وقت کسی دست تو جیبش میکرد پول بیرون میومد

همیشه آرزوی داشتن همچین چیزی رو داشتم ؛ دلم میخواست هر چی اراده کنم بتونم بخرم ، مهمتر از اون به بقیه کمک کنم

عهد من با خودم این بود که بتونم به بقیه کمک کنم

آنام رو شاد کنم ؛ مادرم رو شاد کنم و پدرم رو بی‌نیاز کنم

یادش بخیر یه زمانی که گلفروشی میکردم بعضی روزا مثلا میشد ۱ تومن سود میکردم با خودم حساب کتاب میکردم که اگر هر روز همین سود رو داشته باشم چقدر در سال جمع میکنم و چیا میتونم بخرم

شرط اصلی پولدار شدن اینه که دوستان من ؛،عزیزان من ، برادران من ، قدر پول رو بدونید ، نه اینکه کم خرج کنید ، منظور قدرت پول رو درک کنید که چه کارایی میشه با پول انجام داد و پول حلال چه مشکلاتی هستش

مسئله دوییوم تمرکز هستش ، ۱۰۰ درصد توانتون رو باید روی هر روشی که شروع کردید بزارید ، اینطور نباشه که این قضیه به alt شیفت مبارکتون باشه بلکه باید زحمت بکشید و تمرکز کنید ، از بالا نگاه کنید که چه چیزی تو نقشه‌تون کم دارید

مسئله سییوم re invest هستش ، اقا پول دراوردید باز روی این قضیه سرمایه‌گذاری کنید ، اگر هر راهی دارید پیش میرید لطفا دوباره توس همون مسیر سرمایه‌گذاری کنید از درامدی که کسب کردید.

باز چیزی به ذهنم رسید بهتون میگم

اما پول تو ایده های نو هستش ، حتما لازم نیست عین مرغ تخم گذار ایده تراوش کنید بلکه میتونید ایده‌های قدیمی رو بازپروری کنید یعنی تغییر بدید مجدد استفاده کنید

اینکه بدونی چی بخوای خیلی مهمه! باباهای ما چرا پولدار نشدن؟ چون دنبال پول نبودن دنبال کار کردن بودن، آدم سالم که کار نمیکنه! ادم باید فکرش این باشه فقط از زندگی لذت ببره و تفریح کنه !

والسلام عليكم ورحمة الله وبركاته

سلام

بعد مدتها خواستم نصیحتتون کنم و اینبار میخوام در مورد درس خوندن و ثروت باهاتون صحبت کنم

این مطلب بیشتر به درد کسایی میخوره که دنبال مهاجرت و زندگی بهتر هستن و اگر فکر میکنی اگه پول داشته باشی ایران خودش بهترین جاست صفحه رو ببند و به کارای مهمترت برس

من درست یادم نیست ولی فک کنم سال 89 – 90 دیپلم گرفتم ، اون زمان خیلی به نویسندگی و کارگردانی علاقه داشتم و میخواستم هنر بخونم تو دانشگاه کارگردانی بخونم ، توی تبریز یه هنرستان بود اون موقع ولی خب ما هر موقع مدرسه تعطیل میشد پدرومادر ما رو برمیداشتن میبردن روستا تا 29 شهریور برمیگشتیم و میرفتیم سر کلاس ، اول راهنمایی هم که تموم شد و وقت تعیین رشته رسید همینطوری شد و اصلا کسی از ما نپرسید که چی دوست داری و یه مشاور مادرجنده داشتیم که اون خودش انتخاب کرده بود من برم تجربی در حالی که نه علاقه ای به تجربی داشتم و نه دکتری و این حرفا

خلاصه اون 3 سال به سختی گذشت و من که درسم خوب بود و همیشه شاگرد اول بودم بدون هیچ علاقه ای درس رو ادامه دادم و با افت تحصیلی روبرو شدم و بعد دیپلم درس و ول کردم ، البته نه اینکه کامل ول کنم رفتم دنبال کنکور رشته هنر

اون زمان ها هم خوره کامپیوتر بودم ولی چون علاقه م رو به درس خوندن از دست داده بودم بی خیال اون رشته شدم چون ریاضی داشت و منم اصلا حوصله درس رو نداشتم.

چندباری هم کنکور شرکت کردم اونم فقط هنر ، بار اول که آزمایشی شرکت کردم از آزاد بوشهر قبول شدم ولی 4 بار دیگه رو جایی قبول نشدم ، جو خونه طوری نبود که بشه درس خوند و منم میگم کلا آدم بی هدفی هستم مثلا کتابخونه هم نمیرفتم که بتونم تمرکز کنم و بخاطر همین جایی قبول نشدم

ولی همون سال ها یادمه دایی عزیز ما که همیشه سعی میکرد ما رو راهنمایی کنه بهم میگفت حالا کارگردانی نشد مثلا هنرهای نمایشی بزن و مهم نیست خلاصه مدرک چی باشه ولی یه مدرکی بگیر ولی من کله سنگی قبول نمیکردم که کلا هیچ چی توی مغز من نمیره

همین دایی من رو خیلی نصیحت میکرد که سینما پر فساد هستش و نمیشه توش راه رو پیدا کرد ولی من بازم حرف گوش نمیکردم

مسئله دیگر اینکه من این وسط از سربازی هم معاف شدم و این یعنی 2 سال هم از افراد همسن خودم فرصت بیشتری به دست آوردم ولی در عمل اون رو هم به باد دادم

یادمه از همون سالها هم علاقه زیادی به مهاجرت داشتم ، بچه های یکی از فامیل ها آمریکا بودن و منم شدید دنبال اینکه برم ولی خب کسی نبود که راهنمایی کنه و راه و چاه رو نشون بده

خلاصه بعد یه مدت که انجمن سینمای جوان کلاس برگزار میکرد شرکت کردیم و مدرک هم گرفتیم ولی طبق اون اخلاقی که من دارم با کسی رفیق نشدم و نتونستم راهم رو توی سینما ادامه بدم در حالی که یکی دو تا از همدوره ای ها الان تدوینگرهای حرفه ای شدن و جایزه میگیرن و فیلم میسازن ولی من کلا بیخیال شدم

بعدش هم که نوبت مهاجرت به تهران رسید و از تبریز اومدم تهران سال 93

دوباره همون وضعیت شروع شد ، رفقا میگفتن آقا درست رو بخون من میگفتم حسش نیست و بی خیال و من دیگه پر شدم حالا مگه چند سالم بود 22؟ و خلاصه این وضعیت روحی روانی ما بود و کلا بی خیال شدم

بازم یکی از رفقا دستم رو گرفت برد دم دانشگاه آزاد تهران که ثبت نام بدون کنکور انجام بدم و برم درس بخونم ولی باز من از درش برگشتم

حالا این وسط بواسطه کاری که داشتم درامدم خوب بود و سال 94 و 95 سالهای طلایی برای من بود وماهی بین 10 تا 20 میلیون درامد داشتم ولی چه فایده

اینو رفقا زیاد از من شنیدن که میتونستم توی منیریه تهران خونه نوساز 50 متری بخرم ولی نخواستم و گفتم بزار یکم دیگه صبر کنم پول بیشتری دستم بیاد که خورد به گرونی دلار و پول ماهم توی موسسه ثامن الئمه گیر کرد و تا بیایم بکشیمش بیرون ارزش ریال شد کمتر از پشگل و پولم به هیچ دردی نخورد

خلاصه زمان بدون اینکه منتظر من بمونه مثل چشم به هم زدن گذشت و شد آخرای 99 درحالی که الان نه پول درست و حسابی دارم و نه مدرک تحصیلی و هرجایی هم کار کردم بدون بیمه و سابقه بوده و خودمم بعد یه مدت که بیمه ریختم دیدم ثبت نشد و بی خیالش شدم و کلا هیچ چی به هیچ چی

همین زمستون پارسال توی مغازه دوستم نشسته بودم که یه پیرمردی وارد شد خواست چنتا چیز بخره من باهاش خوش و بش کردم و اونم از من بدش نیومد پرسید کار و بارم چیه و مدرکم چیه گفتم مدرک ندارم ، کارتش رو به من داد دیدم توی اتاق بازرگانی هند و ایران کار میکنه ، شاید اگر یه مدرک چسکی داشتم به خودم اعتماد بنفس میدادم و خودم رو مینداختم جلو و الان یه کاری برام جور کرده بود

اینو نمیگم برای اینکه کار کردن زیر دست بقیه برام راحت باشه بلکه منظورم از فایده مدرک توی روابط اجتماعی هستش

الان سال 99 رسیده و من اگر درس رو شروع کرده بودم لااقل یه لیسانس چسکی داشتم که میتونستم باهاش یه کارایی انجام بدم ولی الان اونم ندارم و کلا دیگه هر سالم که میگذره ادم حوصیله درس خوندن رو از دست میده و مسائل زیادی پیش میاد که نمیشه همه رو برای هر کسی بازگو کرد ولی باعث میشه ادم دیگه نخواد ادامه بده

خیلیا هستن که میگن بزار برم دنبال پول و بعدش میرم درسم رو هم ادامه میدم ولی فرزندم هیچ موقع اینطوری نیست ، پول دراوردن ذهن آدم رو فرسوده میکنه توی این مملکت و واقعیت انرژی درس خوندن مجدد رو از دست میدی وقتی گپ تحصیلیت بالا باشه

اگر هم که علاقه به مهاجرت و این مسائل داشته باشی که این رو بدون که ارزونترین و سریعترین راه مهاجرت تحصیلی هستش و اگر میخوای با پول مهاجرت کنی با این وضع دلار عمرا نمیشه همچین کاری انجام داد

و این رو بدون که اول درس و بعد هر کاری دوست داشتی بکن

هر چقدرم که باهوش و فنی باشه توی امتیازبندی های مهاجرت حتما نیاز به مدرک تحصیلی حداقل لیسانس داری

چیزی که شما رو از این مملکت نجات میده یا شانس هستش و یا مدرک ، شما میتونی دنبال شانس بگردی ولی مدرک احتمال موفقیتش خیلی بیشتره

اخلاق و ریا در جامعه ایران

چیزی که من متوجه شدم در مورد وضعیت اخلاقی جامعه امروز ایران :
این جامعه ریا را قبول دارد سیستم به صورت ریاکاری اداره میشود
مثلا همه دوست دارند ریا ببینند ريال میدانند که قرار نیست با ریاکاری کار راه بیافتد ولی رو راستی را قبول نمیکنند
ریاکار رو به جمعشون راه میدن و روراست ها رو پس میزنن ، حتی خود آنها هم آسیب میبینن ولی اخلاق خودشون رو تغییر نمیدن
این روند باعث شده که جامعه ریا محور بدون هیچ تولید و پیشرفتی ادامه مسیر بده

ریاکارها روبروی هم به هم لبخند میزنن و فکر میکنم همگی میدونند که پشت این لبخند خیانت نهفته ولی از گفتن واقعیت دوری میکنند

چرا نباید از تاکسی آنلاین اسنپ استفاده کرد ، امروز میخوام از این بگم که چرا نباید به شرکت های ایرانی اعتماد کرد و چرا نباید از اسنپ استفاده کنیم

و همچنین در مورد نقض حریم شخصی کاربران توسط اسنپ رو هم بررسی میکنم

ادامه مطلب

حتما این قضیه رو زیاد دیدید که تولیدات با کیفیت ایرانی وقتی مشتری زیادی پیدا میکنن میزنن جاده خاکی و کیفیت کارشون میاد پایین

یکی از همین شرکت ها تاکسی اینترنت اسنپ هستش ، امروز بعد از چندین سفر که با اسنپ داشتم اکانتم مسدود شد

شاید هم بخاطر انتقاداتی که از اسنپ توی تویتر داشتم بوده .

دیروز پیگیری کردم و دیدم که کارشناس ها هی به هم پاس میدن منو و 11 دقیقه معطل بودم تا به 3 نفر وصل بشم و آخرش دیدم با من من کردن پشتیبان معلومه که مشکل سفرهای رایگان اسنپ هستش ، بخاطر اینکه چندبار برای اسنپ تبلیغ کرده بودم از طریق همون کد ها اسنپ رایگان گرفته بودم و مثل اینکه این اسنپ های رایگان به مزاق اقایون خوش نیومده بوده و دنبال بهانه بودن که حساب ما رو مسدود کنن.

بهونه شون هم این بوده که شما بین دو تا سفرت چرا 10 دقیقه فاصله هستش ، حالا من حقیقت رو به اونا گفتم که مسیر 30 هزار تومنی رو با دو سفر میرفتم که از سفر رایگانم استفاده کرده باشم

ولی شما فرض کنید کسی میره جایی تا بسته ای تحویل بگیره یا از این مسائل و مجبوره که 15 دقیقه جایی صبر کنه یا اصلا منصرف میشه و دوباره اسنپ میگیره و برمیگرده .

بهانه دوستان این بود که در قانون ما اینطوریه و فلان و بیسار بعد گفتم لطفا همون قانون رو نشون ما بدید ، گفتن نه این قانون نانوشته هستش و شما خودت باید رعایت کنی

اینکه شرکت اسنپ تصمیم میگیره اینکار رو بکنه و حساب من رو ببنده 1 : نقض حریم شخصی کاربرش هست که اصلا به اسنپ ربطی نداره که من چنتا سفر رو چطوری میرم و کجاها توقف میکنم 2 : نقض تعهدات خودش هست که وقتی اعلام میکنه وقتی شما کسی رو به اسنپ دعوت میکنید و اون از کد شما استفاده میکنه شما اعتبار 15 هزارتومانی سفر میگیرید حالا به بهانه های ساده و بچگانه میاد حساب شما رو میبنده

اسنپ میگه سیستم خودش بسته اکانت شما رو و خودش باید باز کنه !

حالا سوال 1 : چطوری شرکت بین منی که از سفر رایگان استفاده کردم و کسی که سفر پولی داشته رو میتونه تشخیص بده ؟

سوال 2 : سیستم اسنپ چطوری تشخیص داده که سفر من غیرواقعی بوده ؟ یعنی مثلا برای من مشکل پیش نیومده که دو تا اسنپ پشت سرهم بگیرم ؟

3 اگر سیستم واقعا انقدر پیشرفته س که حساب من رو بسته چرا خطایی که میده مربوط به پشت سرهم کنسل کردن درخواسته و پیام صحیح به من نمیده

4 . من در تاریخ 26 اسفند چند سفر رو پشت سر هم رفتم چطور سیستم در تاریخ 18 اسفند اومده حساب من رو بسته ؟ یعنی این سیستم در بین این تاریخ داشته چیکار میکرده ؟

  من دیگه حرفی ندارم ، شرکت اسنپ خودش به کاربرا سفر رایگان میده و بعدش اگر از سفر استفاده کنی به طوری که خودت میخوای میاد حسابت رو میبنده و میگه جزو قوانین بوده . اونم قوانین نانوشته

درست نیست که شرکت ها از این هدایا به عنوان طعمه تبلیغاتی استفاده میکنن و بعدش که مثلا 4 نفر اسم این شرکت رو شنیدن سریع زیرآب سفرها رو میزنن

شرکتی مثل تاکسی اسنپ که شاید در ماه 4 هزار میلیارد تومن درامد داشته باشه میاد برای 60 هزار تومان پول سفر رایگان اکانت کاربراش رو میبنده و این یعنی ابروریزی

سهم یکی شد زندگی شاد و هر چی که میخواست

سهم ما یه اواتار توی یه پروفایل پرایویت که چشم میدوزیم بهش تا ببینیم کی میخواد اپدیت بشه .

https://twitter.com/javadth92/status/811258916227219457